Copyright Chris vanOeffelt

15 september

We moeten om half vijf ontbijten omdat de bus naar Cruz del Condor om 6 uur vertrekt. Bij deze plek aangekomen zijn wij de een van de eersten toeristen, en kunnen dus mooie plekken uitkiezen om de condors te fotograferen. Merkwaardig detail; de eerste condor verschijnt precies om 8 uur. Daarna vliegen ze af en aan. De condors zij aaseters en hebben de kop van een gier, waar hij familie van is. Het is een prachtig schouwspel waar wij ruim twee uur van genieten.

15-9-el-condor1

 

Om half tien rijden wij terug naar Chivay. Onderweg stoppen we bij diverse miradors, waar we prachtige uitzichten hebben over de gehele vallei en ook een aantal van de vulkanen kunnen zien. Ook wordt er een stop gemaakt in Maca, waar volgens Coco een prachtige kerk staat. Wij vinden de kerk niet mooi, want deze staat bol van het bladgoud en daar houden wij beiden niet van. Buiten voor de kerk staan dames in klederdracht met alpaca’s om voor een sol te fotograferen.

14-9-chivay-beeld-kledingdracht

Voor de lunch heeft Coco een buffetrestaurant gereserveerd, waar tijdens de lunch lokale muziek wordt gespeeld. Na de lunch neemt Coco ons mee voor een mooie, pittige wandeling door de canyon, waarbij hij weer veel uitlegt over de dingen die we onderweg tegenkomen, zoals de terrassen die al vijfduizend jaar oud zijn. De wandeling eindigt bij een thermaal bad, heerlijk. ‘S avonds heeft Coco ook nog een restaurant gereserveerd waar traditionele muziek wordt gespeeld en traditionele dansen getoond. Bij een dans wordt Natalie door de mannelijke danser op de dansvloer getrokken om mee te dansen. En ondanks dat ze heel moe was zag het er heel goed uit.

16 september

Helaas is het tijd om de Colca Canyon te verlaten. We gaan op weg naar Puno, een minder mooie stad, die we alleen als overnachtingsplaats aandoen. De route naar Puno is erg mooi, maar wij krijgen er maar weinig van mee omdat we al een paar nachten minder goed hebben geslapen. De lunch is een picknick bij een groot meer op 4.410 meter hoogte.

Hier foto lunch meer

Na de lunch zien we een stukje verder in het zelfde meer mooie flamingo’s staan. Om vier uur komen we aan in Puno. Hier slaan we een flinke hoeveelheid water en frisdrank in voor morgen en overmorgen. Zaredag vertrekken wij namelijk vanuit het hotel per fiets taxi naar de haven. Alleen onze rugzakken mogen mee. Wij varen dan naar het eiland Amantani, waar we slapen bij mensen in hun huisje. Er zijn nauwelijks voorzieningen, dus geen internet e.d. Het zal mij benieuwen hoe wij, luxeprinsesjes als wij zijn, dit gaan ondervinden. Tot overmorgen dus.

 

16 september

Vanaf Arequipa reizen we met een nieuwe bus en chauffeur. Voor ons bezoek aan Colca Canyon reist er ook een gids mee, Coco genaamd. Coco is een uiterst charmante heer, die ons allerlei leuke weetjes tijdens de reis van Arequipa naar Chivay, de plaats waar we de twee nachten in Colca Canyon verblijven, verteld. Zo verteld hij ons dat er in Peru 80 vulkanen zijn waarvan 15 actieve. Onderweg rijden wij langs een aantal, waaronder de sabancaya, waar rook uit komt. Coco heeft een boek bij zich van de vele vogels in Peru, en laat ons alvast een paar van de vogels zien die wij hier kunnen zien. Onderweg zien wij vele lama’s , alpaca’s en pequena’s. Volgens Coco zijn de lama’s en alpaca’s bezit van de boeren, terwijl de pequena’s van de overheid zijn. Eens in de twee jaar worden de pequena’s bij een gelokt door waterkruiken aan te leggen, om ze te scheren. 1 Kilo wol van deze dieren is $500 waard, en hiervoor moet je er vier scheren.

14-9-lama

Bij een stop bij een wegrestaurantje besteld hij voor ons allen Incathee. Dit is een thee van Cocabladeren aangevuld met diverse kruiden, waardoor de thee niet zo bitter is als thee alleen gemaakt van Cocabladeren. Anders dan de naam doet vermoeden is deze thee niet drogerend, maar helpt het je lichaam met de hoogte om te gaan. De reis eindigt vandaag in Chivay waar we eerst de plaatselijke markt en de dorpskern bezoeken. Hier staan allerlei beelden die de diverse lokale dansen uitbeelden, elk beeld is getooid in de prachtige klederdracht die bij deze dans hoort.

15-9-vrouw-baby-alpaca

 

17 september

Zoals gezegd worden we vanmorgen met fietstaxies opgehaald bij het hotel. Wij maken ook gelijk kennis met onze gids voor deze twee dagen, Elisilio. Na een dolle rit door Puno naar de haven, gaan we aan boord op een klein passagiersschip die ons eerst naar de Uroseilanden eilanden brengt. Dit zijn kunstmatige eilanden geheel gemaakt van riet. Allereerst wordt uit de in het meer aanwezige rietvelden een stuk rietvrij gemaakt, en dan zagen de Uros de met wortels vergeven stukken aarde uit. Als ze genoeg blokken hebben binden ze deze met (tegenwoordig nylondraad) aan elkaar tot het groot genoeg is om voor de gehele familie rieten huisjes op te bouwen. Wij gaan van boord bij het rieteneiland van Fernando. Dit is een humorvolle man die samen met zijn vrouw en erg mooie dochter Jessica een van de huisjes bewoond, Op het eilandje wonen ook nog zijn moeder en vader en zijn zus met haar kinderen.   Op deze eilandjes kan je geen groente verbouwen of vee houden, dus eten de Uros riet, vis en warevogels. Wij worden van het eiland naar een aanlegsteiger, waar onze boot op ons lag te wachten, verder op geroeid door Fernando en zijn mooie dochter in een rietboot, die zij Mercedes Benz noemen.Weer op de boot gekomen nam onze reisbegeleidster van ons afscheid voor de rest van deze trip omdat zij als enigste van de groep last heeft van hoogteziekte. De boot ging nu op weg naar Amantani, de eindbestemming voor vandaag.

17-9-rietboot

Weer op de boot gekomen nam onze reisbegeleidster van ons afscheid voor de rest van deze trip omdat zij als enigste van de groep last heeft van hoogteziekte. De boot ging nu op weg naar Amantani, de eindbestemming voor vandaag. Op Antanami werd onze groep in drieën verdeeld over drie gezinnen. Onze groep van 7 personen werd ingedeeld bij huaquin en zijn vrouw. Na een zeer steile klim kwamen wij bij zijn eenvoudig maar met liefde gemaakt huis aan. Als blijk van waardering voor het onderkomen hadden wij allemaal levensmiddelen meegenomen en bij binnenkomst gaven we deze aan de vrouw des huizes. Na een lunch, quinoasoep en diverse groenten, een plak kaas en aardappelen, kregen we een rondleiding over het terrein van de familie, waarbij we aan het werk gezet werden. Eerst mochten we met twee stenen van quinoakorrels meel maken en daarna het land ploegen.

17-9-ploegen-op-armantani

Om half vier was het tijd om de Patchamama te beklimmen om de zonsondergang te kunnen bewonderen. De klim is in eerste instantie net zo stijl als het stuk van de boot naar het huis huaquin, maar wordt geleidelijk iets minder stijl. De lokale bevolking gaat hier eens per jaar naar toe met een sjamaan bij wie zij hun wensen voor het komend jaar kenbaar mogen maken. De sjamaan maakt dan een berg van stenen waarin hij de door de mensen meegebrachte cocabladeren begraaft. De zonsondergang is niet goed te zien vanwege wolken. Daarom laten wij onze gids een groepsfoto maken, natuurlijk wel met alle camera's.

17-9-patcha-mamma-beklimmen

Na het avond eten, quinoasoep met verse koriander (bleh) en rijst met klein gehakte groente, worden we in traditionele kleren gehesen, de vrouwen bloes, rok en sjerp, de mannen poncho en gebreide muts. Lokale mannen en jongens maken muziek. De andere leden van ons reisgezelschap komen ook mooi aangekleed naar ons verblijf, en een uur lang dansen we allemaal onder begeleiding van de gastheer en gastvrouwen.

 

Omdat voor Natalie, Bram en Lieke, Bart en ik morgen de Incatrail begint krijgen we om 6 uur een briefing van de gids die ons morgenvroeg om 6 uur komt ophalen voor onze vierdaagse wandeltocht naar Machu Picchu. Dus nu snel naar bed.

18 september

De volgende morgen varen we na het ontbijt naar Tanquile, het eiland waarop onze gids is geboren. Hij verteld ons dan ook heel veel over het eiland, de tradities en de vooruitgang die de laatste jaren hier heeft plaats gevonden, zoals zonnepanelen waardoor de eilandbewoners nu ook electriciteit hebben en de mogelijkheid om met beton te bouwen.

Hier foto Tanquile plaatsen

Tenslotte gaan we weer met de boot terug naar Puno waar we drie uur later aankomen.

19 september

Vandaag gaan we met de bus naar Cusco, de eindbestemming van onze reis. Na een uur stoppen we bij de graftombes van Sillustani. We hebben een uur voor de bezichtiging en dat is veel te kort. Hierna vervolgen wij onze reis door een prachtig berglandschap naar Cusco.

19-9-bergen-rondom-cuzco

 

Omdat voor Natalie, Bram en Lieke, Bart en ik morgen de Incatrail begint krijgen we om 6 uur een briefing van de gids die ons morgenvroeg om 6 uur komt ophalen voor onze vierdaagse wandeltocht naar Machu Picchu. Dus nu snel naar bed.